|

|
|
|
شماره
دوازدهم
پانزدهم
مهرماه تا پانزدهم آبانماه 1383 خورشيدي
|
|

|
علي
هنري
|
◄نظم
و نثر پارسي دراران و شروان
صاحب
اين قلم را داعيه پژوهشي نو نيست و آن
چه نگاشته آمده، فراتر از بازخواني
متون انديشه سازان اين سامان نمي باشد،
چرا كه: سخن هر چه گويي، همه گفتهاند.
اما انگيزه يي كه به پديداري اين
نوشتار انجاميد, دغدغهاي است كه در دل
تپنده هر باشندهي ايراني ميباشد
|
|
يحيي
خانمحمد آذري |
◄پيشينه،
زبان و فرهنگ آذربايجان از زبان خودي و
بيگانه
سرزمين
آذربايجان از ديرباز حوادثي تلخ و شيرين
فراروي تاريخ خود داشته است. گاه حملهي
مغول را خنثي كرده و زماني ايلغار عثمانيان
را، روزگاري هجوم روسهاي تزاري را از سر
گذرانده، و روزي ديگر با همت والاي مردم
غيرتمند و غيورش نهضت مشروطيت را پديد آورده
و زماني نيز
|
|
|
◄كارت
رايت درتبريز
تبريز
تازه مشغول دادن التيام به زخم هاي گذشته
بود چه در سال 1606 كه گذار جهانگرد ديگري
به آذربايجان افتاد. سه سال از آزادي شهر
تبريز به دست سپاهيان شاه عباس بزرگ مي گذشت
|
|
عزيز
طالعي |
◄حدود
و ثغور مرزهاي آذربايجان در دوران باستان
سرزمين
آذربايجان كه امروزه شامل استان هاي
آذربايجان غربي، آذربايجان شرقي، اردبيل و
زنجان ميباشد. يكي از ايالتهاي باستاني
و مهم ايران است كه بر اساس اسناد و مدارك
تاريخي و باستان شانسي از هزاران سال پيش
|
|
◄ربع
رشيدي
به
جانب شرقي تبريز، در دامنهي تپههاي
سرخاب (وليان كوه)، خواجه رشيدالدين وزير،
شهر زيباي كوچكي بنياد كرده كه آن را «ربع
رشيدي» ناميد و بعدها به رشيديه معروف
گرديد. شكوه و عظمت اين بنا بپايهيي بوده
كه در آن عهد، مانند آن را جايي ندايدهاند |
|
دكتر
حسين نوين رنگرز |
◄تـاريخ
مختصر و وجه تسميه آذربايجان
منطقه
آذربايجان بخشي از سرزمين ماد بزرگ بود. اين
سرزمين از زمان يورش اسكندر مقدوني به نام
آتورپاتگان معروف شده است.
البته
نام اين منطقه در كتاب بن دهش (خلاصه اوستا)
ايـران ويچ ذكر گرديده است |