|
|
|
|
شماره
پانزدهم
|
|
|
|
|
|
دكتر
حسين نوين رنگرز
|
◄تاريخ
زبان دري در آذربايجان
قديمترين
خبر دربارهي «زبان آذري» مردم آذربايجان،
متعلق به اواخر قرن و اوايل قرن دوم هجري است.
اين خبر را ابن نديم از قول ابن مقفع در كتاب
الفهرست (سال 327 ق / 318 خ) نقل ميكند:
|
|
فيروز
منصوري
|
◄ملاحظاتي
دربارهي زبان محاورهاي آذربايجان
بنتان،
در مراجعت به اروپا، آخرين نامهاش را در
ماه نوامبر 1807 [آبان 1186 خورشيدي] نوشته و در
آن از ورود عباس ميرزا به تبريز، مراسم جشن و
سرور مردم ياد كرده و در قسمتي از گزارشهاي
خود آورده است:
|
|
نادر
پيمايي
|
◄آذربايجان
و كردستان، دو عضو جدانشدني از پيكر ايران
بنا
به شهادت اسناد تاريخي دو قوم آريايي
آذربايجاني و كردستاني، در برپايي و بناي
دولت ماد، دو ستون اصلي بوده و در تشكيل
امپراتوري هخامنشي نقش اساسي داشتند. بنا به
تاريخ متون 2500
|
|
كاوه
بيات
|
◄نام
آذربايجان بر اران
شگفت
است كه آران را اكنون «آذربايجان» ميخوانند.
با آنكه آذربايجان يا آذربايگان نام
سرزمين ديگريست كه در پهلوي آران و بزرگتر
و شناستر از آن ميباشد و از ديرين زمان كه
آگاهي
|
|
◄ژان
شاردن و جان بل در تبريز
نزديك
به سي و پنج سال پس از نخستين سفر ژان باپتيست
تاورنيه، در ششمين سال سلطنت شاه سليمان،
گذار سوداگر و جهانگرد فرانسوي ديگري به شهر
تبريز افتاد. ژان شاردن (J.Chardin)
كه
|
