| نسخه چاپي |
 |
|
|
||
سالروز حماسهي چالدران
جنگ ميهني ايرانيان در چالدران، روايتي تراژيك از جنگي نابرابر است، جنگي ميهني و بزرگ. در اين نبرد، ٢٠٠ هزار نفر سرباز تا بندندان مسلح عثماني در برابر ٢٩٧٥٠ نفر از قشون ايراني، صفآرايي كردند؛ ٤١ هزار نفر از سپاهيان عثماني و ٢٩ هزار نفر از قشون ايران در اين كارزار كشته شدند. اما حتا يك نفر از سپاهيان ايراني به اسارت عثمانيها در نيامد. در حالي كه ايرانيان دو هزار ترك را اسير كردند. دليل مهم پيروزي تركها، داشتن جنگافزار آتشين بود كه ارتش ايران از آن بيبهره بود. گرچه شاه اسماعيل با گروهي از نخبگان قزلباش (خونين سران)، بخشي از توپخانهي عثماني را از كار انداخت. اما كثرت ارتش عثماني و سلاح آتشين، پيروزي آنان را رقم زد. نتيجه اين جنگ چنانكه از ميزان كميت دو طرف برميآمد، به شكست نيروي صفوي انجاميد، اما نام حماسه بر آن نشست؛ چراكه در حماسهها همواره پيروزيهاي ظاهري نيست كه سببساز تحولات و پايه تغييرات بزرگ ميشود. اين شكست در زمان شاه عباس معروف به كبير، تلافي شد و سرزمينهاي از دست رفته، باز پس گرفته شد. حماسه چالدران باعث تشكيل يكي از نيرومندترين دولت ملي ايران شد. شايد بتوان گفت كه تولدي دوباره براي ايران بود. تولدي شكوهمند و غرورآفرين.
شايد بهجرات بتوان گفت نام چالدران را هر كودك ايراني بهواسطهي كتابهاي درسي دبستاني، شنيده و درباره اين جنگ و اين رشادت ملي و ميهني مردان تاريخي اسطورههاي ذهنياش داستانها دريافته باشد.
|
||
