|
|
||
به زير آب بردن تنگــه بـلاغـييعني نابود سازي يادمان هاي تمدن ، تاريخ و فرهنگ ايراندكتر هوشنگ طالعپس از مدتها پنهانكاري و دست به دست كردن، آقاي عماد افروغ رييس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي در واكنش به گرد همآيي بزرگ و چشمگير انجمنهاي حمايت از آثار و يادمانهاي فرهنگي در اعتراض به آبگيري سد سيوند كه به طور قطع 100 محوطهي باستاني را به كام نابودي خواهد كشاند و نيز احتمال تخريب آثار باستاني را در پي دارد، گفت: سازمان ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي اعلام كرد است كه آبگيري اين سد مشكلي ندارد و آثار باستاني را تخريب نميكند. افروغ در گرد همآيي خبرنگاران افزود: پس از آن كه اختلافهايي ميان وزارت نيرو و سازمان ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي، دربارهي آبگيري سد سيوند به وجود آمد، جلسهاي در كميسيون فرهنگي ]مجلس شوراي اسلامي[ تشكيل شد. در آن جلسه، پيمان نامهاي ميان وزارت نيرو و ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي بسته شد كه بر اساس اين پيمان نامه، تا زماني كه ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي اعلام نكرده است، وزارت نيرو حق آبگيري ندارد. ( روزنامه ايران ـ 26/11/85 ص 2 ) افروغ در پاسخ به اين پرسش كه آيا احتمال زد و بند ميان وزارت نيرو و سازمان ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي وجود ندارد، گفت: اين يك بحث ديگري است. بايد با سند و مدرك حرف بزنيم. چنين مداركي به ما ارايه نشده است ... اگر انجمنهاي علاقمند به بحث ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي، ادعايي مستند و روشن و معتبر دارند، ارايه دهند تا ما بر حسب وظيفه در جلسهي ديگر، بررسي و مانع ديگر ايجاد كنيم. در اين كه در تنگهي بلاغي ، 100 محوطهي باستاني وكهن وجود دارد كه انجام كاوش در آنها ، ميتواند بسياري از رازهاي پنهان ماندهي تاريخ ميهنمان را آشكار كند، هيچ شكي وجود ندارد. اين كه سازمان ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي ، توان پايداري برابر وزارت نيرو، با آن همه شركتهاي وابسته ثروتمند، بودجهي عظيم و نفوذ زياد را ندارد، مساله روشني است كه نياز زيادي به «مستند» و ... ندارد. اين تنگه از نظر تاريخي، براي كشور بسيار ارزشمند است و چنان كه گفته شد داراي 100 محوطهي كاوش نشدهي تاريخي است و برخلاف شايعههايي كه ميافكنند، « خم خانه» و « شراب خانه» هم نيستند؟! هيچ فرد، نهاد و سازماني حق ندارد كه كمترين خدشهاي بر تاريخ و فرهنگ اين ملت وارد كند. اگر سخن بر سر هزينههايي است ك صرف ساختن اين سد شده است، با وجودي كه اشتباه يا عمد از سوي دستگاههاي مسئول بوده، ايرانيان آمادهاند كه هزينههاي آن را بر پايهي برآورد يك گروه حسابرسي غيردولتي و مستقل، بپردازند.
مدير و سردبيران ديدارگاههاي آذرپادگان، فر ايران و
كاربرد، آمادهاند تا مبلغ 20 ميليون ريال براي اين كار بپردازند. بدون
ترديد مردم ايران آمادهاند كه حتا چند برابر آن پول را بپردازند و آثار و
يادمانهاي فرهنگي ملي خود را نگاهداري كنند. اما آيا مديران وزارت نيرو
روا ميدانند كه اين پول را از مردم بگيرند؟! يعني از سوي ديگر، سخن از كشيدن خط آهن از اصفهان به شيراز است كه بسيار گام ارزندهاي است. اما خداي نكرده كساني نخواهند به اين بهانه، به تخت جمشيد و نقش رستم و ... كمترين آزاري برسانند. ملت ايران، اجازهي اين كار نخواهد داد. مردم ايران، هنوز كودتاگران 28 امرداد 1332 و نيز تجزيهكنندگان بحرين ( فروردين 1349) را لعن و نفرين ميكنند. آن گروه از صاحبان قدرت كه در مورد اين سد حق تصميمگيري دارند،كاري نكنند كه مورد لعن و نفرين نسل حاضر و آيندگان قرار گيرند.
|
||