◄ عاشقم،من به تو از پا تا سر           خاك آميخته، با خون پدر    

سال 1385، سال سرنوشت سازي براي ملت بزرگ ايران بود. سالي پر از مخاطره و تهديد از سوي جهان‎خواران و پايداري سخت و يك پارچه، از سوي مردم ايران.

گويي، پس از گذشت دويست سال شكست و تجزيه، سرانجام ايران در سال 1385، زايش دوباره داشت : با همه‎ي نمود‎هاي بودِ شكوهمند اين ملت فرهنگ ايران.

در سال 1385، همه‎ي بوق‎هايي كه در اختيار غرب قرار داشت و گاهي نيز از سوي شرق به گونه‎اي هم آوايي مي‎شد، عليه مردم ايران به صدا در آمدند و ما را تهديد به يورش نظامي مستقيم از سوي آمريكا و متحدانش و گهگاه‎ نيز حمله‎ي نظامي از سوي اسرائيل به دستور آمريكا، كردند...

◄ مـردم و زبان باستان آذربايگان

كساني كه به تـاريخ آشنايند و از جست‌وجوهاي دانشمندان كه از صد سال باز در پيرامون تـاريخ انجام گرفته و از نتيجه‌هاي گرانبهايي كه به دست آمده آگاهند، اين مي‌دانند كه در سه يا چهار هزار سال پيش، مردماني به نام آريان يا ايـران از ميهني كه در آن مي‌زيسته‌اند كوچيده و در آسيا و اروپا پراكنده شده‌اند و هر گروهي از ايشان به هر كجا كه رسيده‌اند و در آن نشيمن گرفته‌اند...

◄زبان مـردم آتورپاتكان، زبان ايراني بوده است

«پروفسور اقرار علي‌اوف» از دانشمندان برجسته تـاريخ‌شناسي و زبان‌شناسي جمهوري آذربايجان است كه مرتبت و منزلت علمي والاي وي به سبب تحقيقات گرانسنگ در گستره شوروي سابق و كشورهايي مانند ايـران و تركيه، بر همگان روشن است. اقرار علي‌اوف، عضو هيات علمي آكادمي علوم جمهوري آذربايجان در باكوست...

◄ نامه‌ي اميل بئر درباره‌ي لهجه‌هاي آذري

جزو اوراق تقي‌زاده سواد ترجمه‌اي از مكتوب اميل‌بئر درباره‌ي مطالعاتش راجع به تاتي و هرزندي ديده شد. اين مكتوب را اميل‌بئر (معلم زبان‌شناسي دانشگاه زوريخ) به محمد شايسته وزير مختار ايـران نوشته بوده و محمد شايسته سوادي از آن براي تقي‌زاده ارسال داشته است. اين كاغذ مربوط به يكي از سال‌هاي 1310 تـا  1312 مي‌باشد...

◄آذري، يا زبان باستان آذربايگان

شاخه‌هاي اصلي نژاد آريا يا اقوام اصلي آريايي عبارت بودند از: ايرها، تورها، سيريم‌ها (سلم‌ها «سلمان» يا سرمت‌ها يا سارامات‌ها)، سايتي‌ها1 و داهي‌ها2 كه در فروردين يشت، به روشني از آن پنج تيره نام برده شده و فره‌وشي‌هاي اَشوُن زنان و مردان سرزمين‌هاي مزبور به ترتيب بالا ستوده شده‌اند. (بند 143 و 144)...

◄زبان آذربايجان

نويسندگان منصف و ارباب تحقيق را متفقا عقيده بر اين است كه زبان فعلي آذربايجان يك زبان عارضي بوده و در نتيجه حملات و زجر و فشارهاي تسلط اقوام تركي زبان به اهالي اين قسمت از ايـران تحميل و مثل زبان مادري ملكه شده است.

در اين باره از اواخر دوره قاجاريه تاكنون به قدري در ايـران و خارجه قلمفرسايي نموده‌اند كه قضيه تقريبا به ابتذال كشيده است...

◄آذربايجان: يك مساله حياتي و مماتي ايران

مدتي به اين طرف روزنامه‌ةاي عثماني مقداري از صفحات انتشارات خود را صرف فحاشي ايـران و ايرانيان نموده از وقاحتي كه مخصوص ملل بي‌تمدن و وحشي است خودداري نمي‌كنند. البته اشخاص مطلع و فكور به اين ياوه‌سرايي‌هاي وقعي نگذاشته بلكه اظهارات آن‌ها را بـا يك خنده سرد تمسخرآميزي تلقي خواهند نمود. زيرا: «شب‌پره‌گر نور آفتاب نخواهد، رونق بازار آفتاب نكاهد». ولي نظر به اين كه ممكن است بعضي‌ها از روي جهل و ناداني ادعاهاي باطل آن‌ها را صحيح پندارند، ما خود را وجدانا مسئول مي‌دانيم كه از بيان حقيقت خودداري ننموده و در جواب مطالب بعضي از مقالات آن‌ها عقايد خود را به معرض اطلاع عمومي بگذاريم...