|
◄قفقاز
و سرایندگان شعر پارسی در قفقاز اکو
یا بادکوبه٬
کرسی آذربایجان (آران) بر ساحل غربی دریای مازندران قرار دارد. باکوی بزرگ
مشتمل بر شبه جزیره آبشوران است که دارای 15 درصد منابع نفتی جهان می باشد٬
و دارای بندرگاهی بزرگ و موسسات عدیده فرهنگی است. نامش در مآخذ اسلامی به صورت
باکویه٬
با کوه نیز ضبط شده است.
اول
بار در قرن پنجم میلادی ذکر این شهر رفته است. مردم آن (ظاهراً به مناسبت شعله
های دائمی که منبع آنها گازهائی بوده که از چاهها بیرون می آمده است) آتش پرست
بودند٬
و شهر دارای مقابر زردشتی بوده است. از جنبه های سیاسی مدتها تابع شروانشاهان
بود٬
و پس از انقراض این سلسله (957 هـ.ق) به تصرف صفویه در آمد. بعداً مدت کوتاهی
تحت استیلای ترکان عثمانی بود (1583_1606 م)؛ دیگر بار به دست ایران افتاد و
سرانجام در 1806 بتصرف روسیه در آمد؛ معاهده گلستان (1813)رسماً آن را به روسیه
واگذاشت. صنایع نفت آن در اواخر قرن 19 میلادی آغاز شد و باعث توسعه سریع آن
شهر گردید. (مصاحب) ... |